Liturgia Słowa

Multimedia

Kategorie

Formacja

Formacja

Formacja jest bardzo ważna dla życia Zgromadzenia i jego posłannictwa. Każda siostra jest bezpośrednio odpowiedzialna za swój rozwój na wszystkich etapach formacji zakonnej.
Do wieczystych zaślubin z Chrystusem Siostry przygotowują się przez wielostopniową formację, która obejmuje:
– kandydaturę
– postulat (1 rok)
– nowicjat (2 lata)
– juniorat (6 lat)
– śluby wieczyste
Śluby zakonne są przymierzem łączącym nas w miłości z Bogiem, Kościołem i Zgromadzeniem. Nadają one szczególny charakter wspólnemu życiu Sióstr. W Zgromadzeniu Córek św. Franciszka Serafickiego śluby są konkretnym wyrazem życia Ewangelią i radykalnego kroczenia śladami Jezusa w duchu św. Franciszka.

K A N D Y D A T U R A

Nie łatwo rozeznać Boży plan na ludzkie życie. Na szczęście dzięki łasce Bożej i współpracy z nią jest to możliwe!                                                                                                                                                                Kandydatki, które przychodzą do naszego Zgromadzenia mają być świadkami wiary, która rodzi Miłość.  Miesięczna kandydatura – to czas zapoznania się z życiem zakonnym i podjęcie decyzji czy chcę rozpocząć kolejny etap formacji – postulat.                                                                                       Kandydatura to bardzo konkretny sposób wejścia w rytm naszego sposobu życia.                                                                                                      Wśród codziennej modlitwy, pracy i nauki nasze życie skupia się wokół trzech szczególnych miejsc. Pierwszym i najważniejszym jest kaplica. To tu kandydatki czerpią siłę do pokonywania pierwszych trudności. Drugim miejscem, które buduje wspólnotę jest refektarz zakonny (jadalnia), gdyż podczas spożywania posiłków, jest okazja do bycia razem, podobnie jak w rodzinie. Trzecim miejscem, jest rekreacja, która służy budowaniu wspólnoty w czasie wolnym.                                                                                    Kandydatki pod opieką Siostry Mistrzyni rozpoczynają pierwszą pracę nad swoim rozwojem osobowo – duchowym, uczą się wspólnoty, wzrastania w Panu i w zwykłych ludzkich relacjach. To także czas odkrywania swoich talentów i rozwijania pasji. Przyglądaniu się pracy sióstr i włączaniu w konkretne zadania apostolskie przy parafii. Nauka pieśni franciszkańskich i do Ojca Założyciela, to też pierwsze wykłady  zapoznające z duchowością i charyzmatem Zgromadzenia. Kandydatki mogą jeszcze kontaktować się ze swoją rodziną równolegle ucząc  się go stopniowo ograniczać by przygotowywać  swoje serce Chrystusowi.

Kandydatki nie uczestniczą jeszcze we wszystkich modlitwach ale mają już swój regulamin dnia:

6:00 Pobudka

6:20 Modlitwy poranne

7:00 Msza Święta

7:40 Śniadanie

8:30 – 12:00 Zajęcia według planu formacyjnego

12:00 Modlitwy południowe, Różaniec

13:00 Obiad

14:00 – 15:00 Milczenie Święte, Odpoczynek poobiedni

15:00 Koronka do Bożego Miłosierdzia, 

Czytanie Duchowne, (piątek – Droga Krzyżowa)

15:30 – 17:30  Zajęcia według planu formacyjnego

18:30 Kolacja

19:00 Rekreacja

19:30 Modlitwy przed spoczynkiem, Kompleta

21:00 Cisza nocna

    1. Jak dobrze pracować dla samego Jezusa, dla Niego samego!

       

     2. Modlitwa jako zażyła przyjaźń z Chrystusem jest charakterystycznym rysem naszego charyzmatu.

 

 3. Czas wolny… też może być franciszkański

  4. Również pielgrzymujemy….

  5. Rozwijamy swoje pasje.

  6. Nie ma jak wspólnota


P I E S Z A   P I E L G R Z Y M K A   D O   S U L I S Ł A W I C

7  września 2020 r., s. Mistrzyni Julia wraz z kandydatką Natalią oraz siostrami Wikarią Urszulą i Heleną – wzięły udział w XVII pieszej pielgrzymce do Sulisławic pod hasłem: “Maryjo bądź z nami”.

Tego roku pielgrzymka była wyjątkowa. Po Mszy św. w strugach deszczu wyruszyłyśmy spod sandomierskiej Katedry, by przemierzyć 31 km – korkami naszego Założyciela Bł. O. Antoniego Rewery, pierwszego inspiratora tejże pielgrzymki.

Pielgrzymowałyśmy do Tronu Pani Bolesnej zanosząc osobiste intencje. Jednakże naszą główną prośbą był dar nowych powołań do naszego Zgromadzenia.

Ufamy, że Bł. Antoni wstawi się za nami i powiększy się nasze grono postulanckie, byśmy nadal mogły szerzyć Chwałę Bożą w duchu franciszkańskiej służby.

Umocnione modlitwą i trudem”cierniowego wszak deszczowego szlaku”, powróciłyśmy z większą gorliwością do radomskiego Zamłynia by dalej kroczyć ” Ku Bogu w bliźnim”.

                                                                                                 s. Julia