|
|
Uroczystość Narodzenia Pańskiego u Córek św. Franciszka Serafickiego w Sandomierzu
Zgodnie z odwieczną tradycją nasze świętowanie rozpoczęłyśmy wspólnotową modlitwą w kaplicy. O 16.30, bo któraś z nas już “pierwszą gwiazdkę na niebie ujrzała, były uroczyste I Nieszpory wraz z ostatnim dniem z Nowenny do Dzieciątka Jezus. A potem wszystkie, oraz Ks. Kapelan udałyśmy się do refektarzu na wigilijną wieczerzę. Wieczerza również zaczęła się od modlitwy i odczytania Słowa Bożego, przypomnienia tamtej betlejemskiej nocy. Na koniec wigilijnego obrzędu z Modlitewnika Matka Generalna Victoria złożyła wszystkim życzenia i nastąpiła ta niezwykła chwila łamania się opłatkiem. Gdy już wszystkie Siostry i Ksiądz Kapelan przełamali się opłatkiem odnawiając Modlitwę Pańską M. Victoria poleciła Bogu całe Zgromadzenie, rodziny Sióstr, krewnych i przyjaciół oraz wszystkich, którym słałyśmy życzenia i od których je otrzymałyśmy. Wreszcie po tym zasiadłyśmy do stołu, a potraw już na oko, bez liczenia, było 12, a wszystkie wyjątkowo smaczne, bo tylko w ten wieczór karp, kapusta, grzyby, mak… smakują wyśmienicie i inaczej niż zwykle, choć szafarka tych potraw jest jedna i ta sama i zna się na gotowaniu jak żadna inna z nas, a mowa oczywiście o Siostrze Wikarii Generalnej Marzenie. W trakcie wieczerzy w refektarzu pojawił się Mikołaj, a franciszkańskie Trio: S. Radna Urszula, S. Michaela i wspomagająca je S. Gertruda, jak aniołowie grając na wielu instrumentach, zaangażowały całą Wspólnotę do wyśpiewywania kolęd. Jeszcze koniecznie trzeba tutaj dodać, że na wspólne świętowanie Wigilii przybyła do Sandomierza Wspólnota Sióstr ze Skaryszewa oraz S. Łucja z Domu rekolekcyjnego. Mikołaj przyniósł Siostrom prezenty, a pod ciężarem worka aż się uginał, ale nie tylko, bo w oddzielnym koszu miał ze sobą dzieciątko owinięte w pieluszki i na sianku leżące. Dzieciątko przekazał najbliżej siedzącej Siostrze, by je ukołysała i tak się stało, a potem przy śpiewie kołysanek przechodziło z rąk do rąk i było przytulone z miłością przez wszystkich. Na koniec, najczulej i najdłużej pozostało w ramionach Matki Victorii, aby wreszcie wróciło do Mikołaja i poszło szukać innych wielu kochających serc. Po zakończonej wieczerzy była chwila na sam na sam z radością świętowania i już o 21.30 w kaplicy rozbrzmiała brewiarzowa Godzina czytań, a po niej Msza święta pasterska, którą dla Wspólnoty sprawował Ks. Kapelan. Siostry-Goście odjechały do siebie, a Siostry posługujące w kościołach: św. Pawła oraz św. Józefa udały się tam na Mszę świętą o północy.
I tak nastał dzień drugi ukochanych Świąt Bożego Narodzenia. Tego dnia znowu wszystko zaczęło się od modlitw zakonnych oraz Jutrzni, ale centralnym wydarzeniem świętowania była suma sprawowana o 11.30 przez Biskupa Sandomierskiego Krzysztofa Nitkiewicza. Księdzu Biskupowi przy ołtarzu towarzyszli: Ks. Grzegorz Staszczak i Ks. Wojciech Kania oraz Kapelan Domu. Ksiądz Biskup nawiązując do perykopy ewangelicznej o Słowie, które Ciałem się stało zacytował na początek rozważania wierszowaną bajkę włoskiego poety przełomu XIX/XX o kogucie i orle. Kogut poskarżył się na swój los orłowi, że nie może jak on wybijać się pod niebiosa i jego życiowe horyzonty są bardzo ograniczone. A właśnie Jezus, z Niebios zszedł na ziemię, z pięknej szczęśliwej krainy do mroków i brudu, nie żałował swego bóstwa, by zbawić ludzi. I na takie dwa aspekty Ksiądz Biskup zwrócił uwagę. Bóg przychodzi do mrocznego życia i staje się światłem, idąc za tym światłem zajdziemy aż do Niebieskiej krainy, idąc za Jezusem, wyrzekając się zła i grzechu zbawimy się. I drugi asprkt tego to kwestia komunikacji. Dzisiaj jak nigdy dotąd w historii ludzkości komunikacja jest bardzo rozwinięta, ale nie ma dialogu. Jest niezliczona ilość słów i sposobów ich przekazywania, ale nie ma dialogu, a słowa często nic nie znaczą. A za Słowami Jezusa idą czyny. Jezus mówi miłość i kocha, kocha bezgranicznie, bez miary. Mówi oddać życie i przyjmuje krzyż! Słowa Jezusa nie są puste, w nich jest życie i trzeba nam przyjmować te słowa i nimi żyć, a osiągniemy życie wieczne. Na zakończenie Mszy świętej Ksiądz Biskup złożył Matce Victorii, Zarządowi i wszystkim Siostrom świąteczne życzenia. Życzył dobrego przeżycia tego czasu, by nabrawszy od Jezusa nowych mocy móc żyć Jego łaską i nieść miłość każdego dnia, przez cały Nowy Rok. A po zakończonej Liturgii była jeszcze wspólny z Księdzem Biskupem i Gośćmi agapa. W trakcie rozmowy, refleksje, plany duszpasterskie, szczególnie, gdy idzie o liturgiczne zamknięcie Roku Świętego, które będzie mieć miejsce już w Niedzielę Świętej Rodziny. Na koniec zaśpiewana była kolęda i Ksiądz Biskup osobiście podszedł do każdej Siostry, by złożyć życzenia. Radość z wizyty Pasterza Diecezji w naszym Domu i pasterskie błogosławieństwo będzie w nas trwać, by nadal modląc się przy Szopce w kaplicy, czy nawiedzając Szopki w innych kaplicach czy kościołach, adorować Maleńką Miłość i też osobiście, wewnętrznie przeżywać Tajemnicę Wcielenia Bożego Syna, który dla nas i dla naszego zbawienia to właśnie uczynił.
s. Klara
.
|
|
