|
|
XVI Kapituły generalnej dzień trzeci
W piątek 14 listopada trzeci dzień Kapituły miał trochę inny charakter, a mianowicie: mniej obrad, więcej modlitwy, osobistych refleksji, wyciszenia i adoracji Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Przewodnikiem naszych rozważań i zamyśleń był Ks. Kan. Dariusz Bęc, Wiceoficjał Sandomierskiego Sądu Biskupiego. Dzień, jak każdy, rozpoczął się od modlitw brewiarzowych Jutrzni z Godziną czytań, a w centrum poranka była Msza święta, którą w koncelebrze z Kapelanem domu sprawował Ks. Dariusz. Celebrans słusznie zauważył, że na każdy dotąd dzień Kapituły przypadł w kalendarzu liturgicznym formularz o Świętych Męczennikach: Jozafat, Pierwsi Polscy Męczennicy i Męczennicy franciszkańscy – a to nie przypadek, to coś znaczy, bo przecież nasze Zgromadzenie “wychowało się” na męczeństwie Założyciela. Męczeństwo, największy dar miłości i wierności ucznia Chrystusa. Swoje życie oddać z miłości i w imię wierności. Oprócz męczeństwa krwi, jest męczeństwo białe: wierność Chrystusowi każdego dnia, we wszystkim, w powołania, modlitwie, ślubom, obowiązkom stanu. I to jest nasze zadanie na każdą chwilę i każdym położeniu, nie tylko wtedy gdy jest pięknie i dobrze, ale też gdy kosztuje, gdy boli i ciąży. Ks. Bęc wygłosił dla Sióstr także 2 konferencje. Obie oparte na tekstach Słowa Bożego z dnia. Opatrzność sprawiła, że było to słowo bardzo przylegające do sytuacji i okoliczności, bo mądrość, szukanie Boga i próbowanie Go znaleźć oraz wierność Jego woli jest tum co najważniejsze dla członkiń Kapituły generalnej. Także troska o dobro wspólne i odczytanie wierne oraz twórcze myśli Założyciela, by móc jak bł. Antoni prowadzić ludzi do Boga i siebie także. Każda z Sióstr jest powołana do rzeczy wielkich, bo powołanie to budowanie Królestwa Niebieskiego. Ks. Dariusz na koniec życzył Siostrom pokoju i dobra w sercach oraz otwarcia na Bożą wolę. Jak każdego z poprzednich dni, tak i tym razem, M. Victoria podziękowała Ojcu Dariuszowi za ten Dzień skupienia wręczając ikonę Pana Jezusa pukającego do zamkniętych drzwi. Obyśmy dzisiaj, jutro, pojutrze i każdego dnia te drzwi Jezusowi otwarły. Trwając przed Panem na adoracji o to też prosiłyśmy.
s. Klara
.
|
|
