Liturgię słowa przygotowały siostry od św. Józefa i – jak często to podkreślamy – bł. Ks. Antoniego, tekst z Księgi proroka Ezechiela przeczytała s. Damiana, psalm wyśpiewała s. Michaela a wezwania modlitwy wiernych przeczytała s. Grażyna. Słowo po Ewangelii wygłosił ks. Bartek, który wskazał na kilka ważnych zagadnień do refleksji.
1. Lęk, który wypełniał serce Kajfasza i należących do Sanhedrynu nie pozwolił im na szukanie pozytywnych rozwiązań. Widzieli tylko perspektywę Rzymian niszczących wszystko, co ważne; utratę wpływów i władzy nad ludem a powodem tego lęku był Jezus i Jego dokonania. To strach, lęk był przyczyną, że zdecydowali się na zabicie Niewinnego.
2. Zaprzeczeniem lęku jest nadzieja, która w najtrudniejszych sytuacjach podpowiada pozytywne rozwiązania, bo zawsze pozostaje „nagroda w niebie”. Nadzieja pokazuje sens starań i wysiłku w czynieniu dobra nawet, jeśli to w wymiarze ludzkim i ziemskim jest mało korzystne.
3. Nadzieję taką posiadał bł. Ks. Antoni, który umiał z pokorą przyjmować trudy życia w obozowym okrucieństwie. Ufność w życiu bł. Antoniego, św. Maksymiliana i wielu innych świętych mogła owocować, bo została wypielęgnowana przez osobistą więź z Bogiem. Doświadczania Bożej troskliwej miłości daje siłę do trwania przy Bogu w czasie trudnym i pokazuje sens trwania z perspektywą nieba.
Zakończeniem liturgii Mszy świętej były modlitwy przy ołtarzu bł. Ks. Antoniego Rewery. Odczytane prośby i podziękowania wpisane do Księgi intencji oraz udzielone błogosławieństwo. Zgromadzeni na tej liturgii wracali do domów z najnowszym, świątecznym numerem Rewerzanki.
s. Przeł. Wiesława Błażejewska
