Liturgia Słowa

Multimedia

Kategorie

Odeszła do Domu Ojca Śp. S. Krystyna Jolanta Włodarczyk

                W pierwszą niedzielę miesiąca, 6 września 2020 roku, w rocznicę śmierci śp. S. Anny Jakubczyk, w godzinach południowych, na Oddziale Chirurgii w sandomierskim szpitalu Świętego Ducha, odeszła do Domu Ojca śp. Siostra Jolanta – Krystyna Włodarczyk, członkini Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego.

     S. Jolanta ur. się 18 stycznia 1949 r. w Tymienicy Nowej k. Ciepielowa, par. Tymienica Nowa w diecezji obecnie radomskiej. Była córką Jana i Heleny zd. Pawlak. Ochrzczona została 18 kwietnia 1949 roku w Tymienicy Nowej. Do Zgromadzenia wstąpiła 2 stycznia 1968 roku. Rodzice S. Jolanty byli bardzo religijni, była jedną z trójki ich córek: starszej Ireny i młodszej Zofii. Cała trójka została wychowana religijnie. Sakrament bierzmowania w r. 1966 przyjęła z rąk Sługi Bożego Biskupa Piotra Gołębiowskiego. Wcześniej, w grudniu 1964 r. spotkało rodzinę ciężkie doświadczenie – 21. 12. zmarła Mama Helena. Ukojeniem była modlitwa i silnie więzi rodzinne.

             Krystyna Włodarczyk kończąc szkołę podstawową już myślała o życiu zakonnym i – jak sama napisała w swoim curriculum vitae do Zgromadzenia – gdy chodziła do Liceum w Zwoleniu i mieszkała na stancji to swoje koleżanki „wyciągała” na Mszę świętą i inne nabożeństwa do kościoła, a gdy po powrocie do domu po maturze, odkryła, że w Parafii rodzinnej zaczęły pracować Siostry Franciszkanki, to „zamiast na tańce, chodziła do Sióstr i u nich przesiadywała”. Poznanie się z Siostrami, ich życie i postawa utwierdziły ją w postanowieniu, by wstąpić do tego Zgromadzenia i poświęcić swoje życie Bogu.

              S. Jolanta wstąpiła do Zgromadzenia 2 stycznia 1968 r, 2 lutego (dziś to Światowy Dzień Życia Konsekrowanego) 1968 r. rozpoczęła postulat, 16 lipca tegoż roku nowicjat, 8 grudnia 1969 r. złożyła pierwszą profesję, a 8 grudnia 1975 r. śluby wieczyste. Swoje życie poświęciła Bogu w intencji o nawrócenie grzeszników oraz za biskupów i kapłanów, by ich posługa sakramentalna przynosiła błogosławione owoce. Ulubieni Święci s. Jolanty to: św. Franciszek z Asyżu, bł. Ojciec Antoni i Patronka – bł. Jolenta. Za motto zakonnego życia obrała słowa „Pójdę, kędy mnie woła, mój Bóg i mój Pan”, a pośród tajemnic Różańca Świętego w sposób szczególny rozważała czwartą z bolesnych: dźwiganie krzyża przez Pana Jezusa. I życie zakonne s. Jolanty, choć u jego progu tego nie wiedziała, było długoletnim dźwiganiem krzyża, a był to krzyż choroby oraz ziemskiego rozstawania się z bliskimi, gdy wcześnie straciła mamę, potem odszedł Tata i dwie Jej siostry.

              Posługa apostolska S. Jolanty rozpoczęła się w Skaryszewie, gdzie osiem lat była katechetką. Następnie została powołana na przełożoną Domu przy ul. Krakowskiej w Sandomierzu, a w latach 1978 – 1984 była sekretarką generalną. Siostra Jolanta miała piękny charakter pisma, a w szkole średniej była dobra z j. polskiego, rosyjskiego oraz francuskiego. W latach 1981 – 85 była jeszcze zakrystianką w kościele św. Józefa w Sandomierzu, a potem przyszedł czas apostolstwa choroby i cierpienia, fizycznego i duchowego, to najtrudniejsze świadectwo i ta łączność szczególna z Jezusem dźwigającym krzyż. Od 1991 r. już na stałe zamieszkała w Domu generalnym w Sandomierzu, a na urlop, zawsze z utęsknieniem i wielką radością wyjeżdżała do rodziny, do siostrzenic i siostrzeńców, z którymi zachowała do końca bliskie więzi i zawsze ich gorąco omadlała, duchowo, a czasem też osobiście, uczestniczyła w rodzinnych uroczystościach. S. Jolanta zawsze miała otwarte serce na bliźnich, życzliwa dla każdego człowieka. Była też zawsze bardzo wdzięczna wobec służby zdrowia, lekarzy, pielęgniarek, wobec sióstr pomagających jej w chorobie i kapłanów, dla których zawsze miała dobre słowo. Przyjście gości do domu zawsze ją radowało.

            Będzie nam brakowało Jej szczupłej, wysokiej postaci, ciepłego uśmiechu, wędrówki z laską do kaplicy, prostych pytań o plan dnia lub przydatność poszczególnych lekarstw, dreptania z dzbankiem po refektarzu… ale widocznie Pan uznał, że swój krzyż już dodźwigała na miejsce. Możemy powiedzieć, że S. Jolanta już doszła tam, gdzie ją zawołał Bóg i Pan. Szła tam przez 71 lat i 8 miesięcy, do połowy dnia 6 września 2020 roku. Prośmy Pana, by przygarnął Ją do siebie i nagrodził za trudy życia i za gorycz niektórych lekarstw, niebiańską słodyczą.

            Uroczystości pogrzebowe śp. S. Krystyny Jolanty Włodarczyk odbędą się dnia 9 września 2020 roku, tj. w środę, o godz. 11.00 w kościele Nawrócenia św. Pawła w Sandomierzu, przy ul. Staromiejskiej 11. Mszę św. poprzedzi godzinne czuwanie przy trumnie i Różaniec (o godz. 10.00). Po Mszy św. złożenie Ciała Zmarłej na Cmentarzu komunalnym na Krukowie w Sandomierzu.

            Przełożona generalna Matka Victoria Kwiatkowska z Zarządem i całym Zgromadzeniem, poleca Zmarłą S. Jolantę modlitwie wszystkich krewnych, znajomych i przyjaciół oraz informuje, że na uroczystości pogrzebowe przybywamy w maseczkach.

                                                                                                                 s. Klara Radczak, sekretarka generalna

                 

 

.